Dat steeds, als ik langs loop, ik voel hoe je ogen volgen
me gezien weet, me geborgen voel en hoe dan steeds
die pijn er vol in hakt, die me eerder en eerder heeft verzwolgen
en dat alles vergaat en opnieuw verpulvert, maar dat juist dit nooit sleets

zal raken, omdat je ver onder mijn huid...

Als ik héél stil lig, voel ik bijna niet dat ik leef. Door de blauwe katoenen gordijnen vallen straaltjes licht op de gewafelde deken. Door mijn wimpers zie ik de zon in stofdeeltjes op me neerdalen. Ik verdraag er maar een beetje van en knijp mijn ogen tot spleetjes. Als ik mijn been langzaam...

Ik heb vandaag een vrouw vermoord. Het spijt me dat ik je deze bekentenis zomaar voor de voeten gooi, maar ik móet het kwijt. Zoiets heb ik nooit eerder gedaan. Ik bedoel, soms is m’n aanpak, m’n manier van benaderen, wat agressief. Dat is zo. Dat hoor ik wel vaker. Maar ik kan ook heel zacht...

Donderdag 14 februari 2008, vroege avond. De sleutel omgedraaid, uit het contact gehaald, in m’n schoot gelegd, dit alles gevolgd door een zucht die van ver moet komen. Ik kijk naar boven, onder m’n zonneklep door. Drie verdiepingen hoog brandt geen licht. M’n schouders zakken onder het gewicht...